Szkolenia Usługi BHP Gdańsk Gdynia Sopot.

Ø  Szkolenia BHP

 

Art. 2373. § 1. Nie wolno dopuścić pracownika do pracy, do której wykonywania nie posiada on wymaganych kwalifikacji lub potrzebnych umiejętności, a także dostatecznej znajomości przepisów oraz zasad bezpieczeństwa i higieny pracy.

  • 2. Pracodawca jest obowiązany zapewnić przeszkolenie pracownika w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy przed dopuszczeniem go do pracy oraz prowadzenie okresowych szkoleń w tym zakresie. Szkolenie pracownika przed dopuszczeniem do pracy nie jest wymagane w przypadku podjęcia przez niego pracy na tym samym stanowisku pracy, które zajmował u danego pracodawcy bezpośrednio przed nawiązaniem z tym pracodawcą kolejnej umowy o pracę.
  • 21. Pracodawca jest obowiązany odbyć szkolenie w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy w zakresie niezbędnym do wykonywania ciążących na nim obowiązków. Szkolenie to powinno być okresowo powtarzane.
  • 3. Szkolenia, o których mowa w § 2, odbywają się w czasie pracy i na koszt pracodawcy.

 

Rozporządzenie Ministra Gospodarki i Pracy w sprawie szkolenia w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy /Dz.U. z 2004 r. Nr 180 poz. 1860 z późn. zm./ określa ramowe wytyczne dotyczące szkoleń pracowników:

  • 2.1. Pracodawca zapewnia pracownikowi odbycie, odpowiedniego do rodzaju wykonywanej pracy, szkolenia, w tym przekazanie mu informacji i instrukcji dotyczących zajmowanego stanowiska pracy lub wykonywanej pracy.
  1. W razie wykonywania pracy na terenie zakładu pracy pracodawcy przez pracownika innego pracodawcy – pracodawca zapewnia poinformowanie tego pracownika o zagrożeniach dla bezpieczeństwa i zdrowia podczas pracy na tym terenie. Uzyskanie tych informacji pracownik potwierdza podpisem.

 

Ø  Szkolenie wstępne

               

Szkolenie wstępne odbywają, przed dopuszczeniem do wykonywania pracy, nowo zatrudnieni pracownicy, studenci odbywający u pracodawcy praktykę studencką oraz uczniowie szkół zawodowych zatrudnieni w celu praktycznej nauki zawodu.

Szkolenie Wstępne składa się z:

  • Szkolenia wstępnego ogólnego Instruktaż ogólny

Instruktaż ogólny prowadzi pracownik służby bezpieczeństwa i higieny pracy, osoba wykonująca u pracodawcy zadania tej służby albo pracodawca, który sam wykonuje takie zadania, lub pracownik wyznaczony przez pracodawcę posiadający zasób wiedzy i umiejętności zapewniający właściwą realizację programu instruktażu, mający aktualne zaświadczenie o ukończeniu wymaganego szkolenia w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy.

Instruktaż ogólny powinien zapewnić uczestnikom szkolenia zapoznanie się z podstawowymi przepisami bezpieczeństwa i higieny pracy zawartymi w Kodeksie pracy, w układach zbiorowych pracy lub w regulaminach pracy, z przepisami oraz zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy obowiązującymi w danym zakładzie pracy, a także z zasadami udzielania pierwszej pomocy w razie wypadku.

  • Szkolenia wstępnego na stanowisku pracy Instruktaż stanowiskowy

Instruktaż stanowiskowy przeprowadza wyznaczona przez pracodawcę osoba kierująca pracownikami lub pracodawca, jeżeli osoby te posiadają odpowiednie kwalifikacje i doświadczenie zawodowe oraz są przeszkolone w zakresie metod prowadzenia instruktażu stanowiskowego.

Instruktaż stanowiskowy powinien zapewnić uczestnikom szkolenia zapoznanie się z czynnikami środowiska pracy występującymi na ich stanowiskach pracy i ryzykiem zawodowym związanym z wykonywaną pracą, sposobami ochrony przed zagrożeniami, jakie mogą powodować te czynniki, oraz metodami bezpiecznego wykonywania pracy na tych stanowiskach.

                Odbycie instruktażu ogólnego oraz instruktażu stanowiskowego pracownik potwierdza na piśmie w karcie szkolenia wstępnego, która jest przechowywana w aktach osobowych pracownika i odnotowane w rejestrze szkoleń wstępnych.

 

Ø  Szkolenie okresowe

               

Szkolenie okresowe odbywają wszyscy  w zakładzie zarówno pracodawca jak i zatrudnieni pracownicy.

Szkolenie okresowe ma na celu aktualizację i ugruntowanie wiedzy i umiejętności w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy oraz zaznajomienie uczestników szkolenia z nowymi rozwiązaniami techniczno-organizacyjnymi w tym zakresie.

Szkolenie okresowe przeprowadzą jednostki organizacyjne uprawnione do prowadzenia takiej działalności na podstawie odrębnych przepisów – np. FIRMA KVADRO Sp. J. tel. 604 09 15 49.  Odbycie przez pracownika szkolenia okresowego powinno być zakończone egzaminem sprawdzającym przyswojenie przez uczestnika szkolenia wiedzy objętej programem szkolenia oraz umiejętności wykonywania lub organizowania pracy zgodnie z przepisami i zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy. Egzamin jest przeprowadzany przed komisją powołaną przez organizatora szkolenia.

                Ukończenie przez pracownika szkolenia okresowego, jest potwierdzone zaświadczeniem wydanym przez organizatora szkolenia. Odpis zaświadczenia jest przechowywany w aktach osobowych uczestnika szkolenia.

Częstotliwość i czas trwania szkolenia okresowego określa pracodawca przy czym:

  • 8  godzin dla pracowników na stanowiskach administracyjno-biurowych nie rzadziej niż raz na 6 lat,
  • 8  godzin dla pracowników na stanowiskach innych nie rzadziej niż raz na 5 lat,
  • 8  godzin dla pracowników na stanowiskach robotniczych nie rzadziej niż raz na 3 lata,

a na stanowiskach na których są wykonywane prace szczególnie niebezpieczne, nie rzadziej niż raz w roku,

  • 16  godzin dla pracodawców i innych osób kierujących pracownikami nie rzadziej niż raz na 5 lat,
  • 16 godzin dla pracowników inżynieryjno – technicznych nie rzadziej niż raz na 5 lat.

 

Artykuł został utworzony i skonsultowany przez firmę KVADRO- Szkolenia BHP Gdańsk Gdynia Sopot

Ocena Ryzyka Zawodowego Gdańsk.

Kodeks pracy:

 

 

Art.  226.  [Dokumentacja i informacja o ryzyku zawodowym] 

Pracodawca:

1)ocenia i dokumentuje ryzyko zawodowe związane z wykonywaną pracą oraz stosuje niezbędne środki profilaktyczne zmniejszające ryzyko;

2)informuje pracowników o ryzyku zawodowym, które wiąże się z wykonywaną pracą, oraz o zasadach ochrony przed zagrożeniami.

 

 

Podstawowe podstawy prawne dotyczące OR:

 

  1. Przyjęta metoda oceny ryzyka zawodowego według PN-EN-18002 – metoda skali pięciostopniowej

 

  1. USTAWA z dnia 26 czerwca 1974 r.  Kodeks pracy.  /tekst jednolity z 2016 r. Dz.U. 2016 poz. 1666 z późn. zm./.

Art. 226. (173) Pracodawca:

1)   ocenia i dokumentuje ryzyko zawodowe związane z wykonywaną pracą oraz stosuje niezbędne środki profilaktyczne zmniejszające ryzyko,

2)   informuje pracowników o ryzyku zawodowym, które wiąże się z wykonywaną pracą, oraz o zasadach ochrony przed zagrożeniami.

 

  1. ROZPORZĄDZENIA MINISTRA PRACY I POLITYKI SOCJALNEJ  z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy. /tekst jednolity z 2003 r. Dz.U. Nr 169 poz. 1650 z późn. zm. /.

 

  • 39a. (8) 1. Pracodawca ocenia ryzyko zawodowe występujące przy wykonywanych pracach, w szczególności przy doborze wyposażenia stanowisk i miejsc pracy, stosowanych substancji i preparatów chemicznych, biologicznych, rakotwórczych lub mutagennych oraz zmianie organizacji pracy. Podczas oceny ryzyka zawodowego uwzględnia się wszystkie czynniki środowiska pracy występujące przy wykonywanych pracach oraz sposoby wykonywania prac.
  1. Stosowane w następstwie oceny ryzyka zawodowego środki profilaktyczne, metody oraz organizacja pracy powinny:

1)   zapewniać zwiększenie poziomu bezpieczeństwa i ochrony zdrowia pracowników;

2)   być zintegrowane z działalnością prowadzoną przez pracodawcę na wszystkich poziomach struktury organizacyjnej zakładu pracy.

  1. Pracodawca prowadzi dokumentację oceny ryzyka zawodowego oraz zastosowanych niezbędnych środków profilaktycznych. Dokument potwierdzający dokonanie oceny ryzyka zawodowego powinien uwzględniać w szczególności:

1)   opis ocenianego stanowiska pracy, w tym wyszczególnienie:

  1. a)  stosowanych maszyn, narzędzi i materiałów,
  2. b)  wykonywanych zadań,
  3. c)   występujących na stanowisku niebezpiecznych, szkodliwych i uciążliwych czynników środowiska pracy,
  4. d)  stosowanych środków ochrony zbiorowej i indywidualnej,
  5. e)   osób pracujących na tym stanowisku;

2)   wyniki przeprowadzonej oceny ryzyka zawodowego dla każdego z czynników środowiska pracy oraz niezbędne środki profilaktyczne zmniejszające ryzyko;

3)   datę przeprowadzonej oceny oraz osoby dokonujące oceny.

 

  1. ROZPORZĄDZENIE MINISTRA PRACY I POLITYKI SPOŁECZNEJ z dnia 14 marca 2000 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy ręcznych pracach transportowych oraz innych pracach związanych z wysiłkiem fizycznym. /Dz.U. z 2000 r. Nr 26 poz. 313 z późn. zm./.

 

  • 4. 1. Pracodawca jest obowiązany oceniać ryzyko zawodowe występujące przy ręcznych pracach transportowych, w szczególności biorąc pod uwagę:

1)   masę przemieszczanego przedmiotu, jego rodzaj i położenie środka ciężkości,

2)   warunki środowiska pracy, w tym w szczególności temperaturę i wilgotność powietrza oraz poziom czynników szkodliwych dla zdrowia,

3)   organizację pracy, w tym stosowane sposoby wykonywania pracy,

4)   indywidualne predyspozycje pracownika, takie jak sprawność fizyczna, wiek i stan zdrowia.

  1. Ocena ryzyka, o której mowa w ust. 1, powinna być dokonywana przy organizowaniu ręcznych prac transportowych, a także po każdej zmianie organizacji pracy. Na podstawie oceny ryzyka zawodowego pracodawca jest obowiązany podejmować działania mające na celu usunięcie stwierdzonych zagrożeń.

 

  1. ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ZDROWIA z dnia 22 kwietnia 2005 r. w sprawie szkodliwych czynników biologicznych dla zdrowia w środowisku pracy oraz ochrony zdrowia pracowników zawodowo narażonych na te czynniki. /Dz.U. z 2005 r. Nr 81 poz. 716 z późn. zm./.

 

  • 5.1. Przed wyborem środka zapobiegawczego pracodawca dokonuje oceny ryzyka zawodowego, na jakie jest lub może być narażony pracownik, uwzględniając w szczególności:

1)   klasyfikację i wykaz szkodliwych czynników biologicznych;

2)   rodzaj, stopień oraz czas trwania narażenia na działanie szkodliwego czynnika biologicznego;

3)   informację na temat:

  1. a)  potencjalnego działania alergizującego lub toksycznego szkodliwego czynnika biologicznego,
  2. b)  choroby, która może wystąpić w następstwie wykonywanej pracy,
  3. c)  stwierdzonej choroby, która ma bezpośredni związek z wykonywaną pracą;

4)   wskazówki organów właściwej inspekcji sanitarnej, Państwowej Inspekcji Pracy oraz jednostek służby medycyny pracy.

  1. W zakładach opieki zdrowotnej i zakładach leczniczych dla zwierząt pracodawca uwzględnia ponadto:

1)   informację na temat potencjalnego występowania szkodliwego czynnika biologicznego u pacjenta lub zwierzęcia oraz w materiale i próbkach od nich pobranych;

2)   zagrożenie ze strony szkodliwego czynnika biologicznego, o którym wiadomo, że jest obecny lub którego obecność jest podejrzewana u pacjenta lub u zwierzęcia oraz w materiałach i próbkach od nich pobranych;

3)   ryzyko wynikające z rodzaju pracy.

  • 6.Ocena ryzyka, o której mowa w § 5, powinna być aktualizowana w szczególności w odniesieniu do zmian mających znaczenie dla zdrowia pracowników w miejscu pracy.
  1. ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ZDROWIA z dnia 30 grudnia 2004 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy związanej z występowaniem w miejscu pracy czynników chemicznych /Dz.U. z 2005 r. Nr 11 poz. 86/.

 

  • 3. 1. W ocenie ryzyka zawodowego pracodawca jest obowiązany uwzględnić:

1)   niebezpieczne właściwości czynnika chemicznego;

2)   otrzymane od dostawcy informacje dotyczące zagrożenia czynnikiem chemicznym oraz zaleceń jego bezpiecznego stosowania, w szczególności zawarte w karcie charakterystyki, o których mowa w odrębnych przepisach;

3)   rodzaj, poziom i czas trwania narażenia;

4)   wartości najwyższych dopuszczalnych stężeń w środowisku pracy, jeżeli zostały ustalone;

5)   wartości dopuszczalnych stężeń w materiale biologicznym, jeżeli zostały ustalone;

6)   efekty działań zapobiegawczych;

7)   wyniki oceny stanu zdrowia pracowników, jeżeli została przeprowadzona;

8)   warunki pracy przy użytkowaniu czynników chemicznych, z uwzględnieniem ilości tych czynników.

  1. Pracodawca jest obowiązany do uzyskania dodatkowej informacji od dostawcy czynnika chemicznego lub z innych dostępnych mu źródeł, jeżeli jest to niezbędne w celu dokonania oceny ryzyka zawodowego.
  2. W tych przypadkach, gdy występuje narażenie na kilka czynników chemicznych, należy ocenić ryzyko stwarzane przez wszystkie czynniki chemiczne łącznie.
  3. Ocena ryzyka zawodowego musi zawierać ocenę także tych rodzajów prac, w czasie których może wystąpić istotny wzrost narażenia, w szczególności:

1)   podczas remontów i napraw urządzeń;

2)   innych działań, które mogą mieć szkodliwy wpływ na bezpieczeństwo lub zdrowie pracowników, także w tych przypadkach, gdy podjęto wszelkie niezbędne środki zapobiegawcze.

  1. Ocenę ryzyka zawodowego sporządza się w formie pisemnej.
  2. Ocenę ryzyka zawodowego pracodawca udostępnia lekarzowi sprawującemu profilaktyczną opiekę zdrowotną nad pracownikami.

 

  1. ROZPORZĄDZENIE MINISTRA GOSPODARKI I PRACY z dnia 5 sierpnia 2005 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy pracach związanych z narażeniem na hałas lub drgania mechaniczne /Dz.U. z 2005 r. Nr 157 poz. 1318/.

 

  • 4. 1. Pracodawca ocenia ryzyko zawodowe związane z narażeniem pracowników na hałas lub drgania mechaniczne, wynikające z cech miejsca pracy oraz ze stosowanych w konkretnych warunkach środków lub procesów pracy, ze szczególnym uwzględnieniem:

1)   poziomu i rodzaju narażenia, włącznie z narażeniem na hałas impulsowy lub drgania mechaniczne przerywane i powtarzające się wstrząsy;

2)   czasu trwania narażenia, w tym czasu pracy w godzinach nadliczbowych, oraz obowiązujących u pracodawcy systemów i rozkładów czasu pracy;

3)   wartości NDN oraz wartości progów działania dla hałasu lub drgań mechanicznych;

4)   skutków dla zdrowia i bezpieczeństwa pracowników, w tym należących do grup szczególnego ryzyka;

5)   skutków dla zdrowia i bezpieczeństwa pracowników wynikających z interakcji pomiędzy hałasem i drganiami mechanicznymi;

6)   informacji dotyczących poziomu emisji hałasu lub drgań mechanicznych, dostarczanych przez producenta środków pracy;

7)   istnienia alternatywnych środków pracy, zaprojektowanych do ograniczenia emisji hałasu lub drgań mechanicznych;

8)   informacji uzyskanych w wyniku profilaktycznych badań lekarskich pracowników;

9)   pośrednich skutków dla zdrowia i bezpieczeństwa pracownika, wynikających z interakcji pomiędzy hałasem i sygnałami bezpieczeństwa lub innymi dźwiękami, które pracownik powinien obserwować w celu ograniczenia ryzyka wypadku przy pracy;

10)   skutków dla zdrowia i bezpieczeństwa pracownika, wynikających z interakcji pomiędzy hałasem i substancjami chemicznymi o działaniu szkodliwym na narząd słuchu (substancjami ototoksycznymi), jeżeli umożliwia to stan wiedzy technicznej i medycznej;

11)   dostępności środków ochrony indywidualnej przed hałasem lub drganiami mechanicznymi o odpowiedniej charakterystyce tłumienia;

12)   pośrednich skutków dla zdrowia i bezpieczeństwa pracownika, wynikających z oddziaływań drgań mechanicznych na środki pracy lub miejsce pracy, takich jak zakłócenia stabilności konstrukcji lub złączy, utrudnione operowanie elementami sterowniczymi, nieprawidłowości w odczytach wskazań aparatury kontrolno-pomiarowej;

13)   wpływu niskich temperatur i zwiększonej wilgotności na pracowników narażonych na działanie drgań mechanicznych, a szczególnie drgań miejscowych.

  1. Ocena ryzyka zawodowego, o której mowa w ust. 1, powinna być udokumentowana w sposób przyjęty u danego pracodawcy oraz dokonywana każdorazowo, gdy nastąpiły zmiany warunków wykonywania pracy lub jeśli konieczność weryfikacji wykażą wyniki profilaktycznych badań lekarskich pracowników.

 

Artykuł został utworzony i skonsultowany przez firmę KVADRO- Ocena Ryzyka Zawodowego Gdańsk Gdynia Sopot

Instrukcja bezpieczeństwa pożarowego.

Instrukcja bezpieczeństwa pożarowego jest dokumentem sporządzanym w celu szczegółowego opisania poszczególnych elementów budynku pod względem zabezpieczenia  przeciwpożarowego wraz z metodami przeciwdziałania powstaniu pożaru i sposobów postępowania w przypadku jego wystąpienia.

Obowiązek tworzenia IBP nakłada §6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz.U. nr 109 poz. 719).

Kto jest zobligowany do posiadania instrukcji bezpieczeństwa pożarowego?

Rozporządzenia wymienia, jako zobowiązanych do jej zapewnia i wdrożenia właścicieli , zarządców oraz użytkowników części, stanowiących odrębne strefy pożarowe obiektów przeznaczonych do wykonywania funkcji użyteczności publicznej, zamieszkania zbiorowego, produkcyjnych oraz inwentarskich.
Wymaganiami związanymi z obiektami są:
• występowanie strefy zagrożenia wybuchem;
• kubatura brutto przekraczająca 1000 m3 lub 1500 m3 w przypadku budynków inwentarskich;
• strefa pożarowa obiektu innego niż budynek przekraczająca 1000 m2.

Jaki jest zakres instrukcji bezpieczeństwa pożarowego?

Zakres IBP jest ściśle opisany w § 6.1 rozporządzenia. W dokumencie muszą się znaleźć:
• warunki ochrony przeciwpożarowej, wynikające z przeznaczenia, sposobu użytkowania, prowadzonego procesu technologicznego, magazynowania (składowania) i warunków technicznych obiektu, w tym zagrożenia wybuchem;
• określenie wyposażenia w wymagane urządzenia przeciwpożarowe i gaśnice oraz sposoby poddawania ich przeglądom technicznym i czynnościom konserwacyjnym;
• sposoby postępowania na wypadek pożaru i innego zagrożenia;
• sposoby zabezpieczenia prac niebezpiecznych pod względem pożarowym, jeżeli takie prace są przewidywane;
• warunki i organizację ewakuacji ludzi oraz praktyczne sposoby ich sprawdzania;
• sposoby zapoznania użytkowników obiektu, w tym zatrudnionych pracowników, z przepisami przeciwpożarowymi oraz treścią przedmiotowej instrukcji;
• zadania i obowiązki w zakresie ochrony przeciwpożarowej dla osób będących ich stałymi użytkownikami;
• plany obiektów, obejmujące także ich usytuowanie, oraz terenu przyległego (…);
• wskazanie osób lub podmiotów opracowujących instrukcję.
W jakiej formie należy opracować instrukcję bezpieczeństwa pożarowego?
IBP zwykle stanowi odrębny dokument, choć rozporządzenie w określonych przypadkach dopuszcza inne formy :
• dla obiektów produkcyjnych, magazynowych i inwentarskich może stanowić część instrukcji technologiczno-ruchowej;
• dla obiektów znajdujących się na terenach zamkniętych, służących obronności państwa oraz obiektów zlokalizowanych na terenach zakładów karnych i aresztów śledczych może stanowić część planu ochrony lub działań ratowniczych.

Jak przechowywać instrukcję bezpieczeństwa pożarowego?

Obowiązujące przepisy nakazują przechowywać IBP w sposób zapewniający możliwość natychmiastowego jej użycia w przypadku prowadzenia działań ratowniczych.
Czy instrukcja bezpieczeństwa pożarowego powinna być aktualizowana?
Zawarte rozporządzeniu wymagania dotyczące aktualizacji IBP wskazują na konieczność aktualizacji dokumentu nie rzadziej niż co 2 lata, oraz każdorazowo, po zmianie sposobu użytkowania obiektu lub modyfikacji procesu technologicznego w sposób wpływający na bezpieczeństwo pożarowe.

Artykuł został utworzony i skonsultowany przez firmę KVADRO- Instrukcja Bezpieczeństwa Pożarowego Gdańsk Gdynia Sopot

Szkolenie z zakresu pierwszej pomocy.

Niesienie pierwszej pomocy w przypadku zagrożenia zdrowia, czy życia jest obowiązkiem każdego człowieka. Kodeks pracy dotyczący Bezpieczeństwa i Higieny pracy (art. 209 i 224) wskazuje, że w każdym zakładzie wyznaczeni muszą być pracownicy przeszkoleni do udzielenia pierwszej pomocy – ich liczba uzależniona jest od sytuacji zagrożenia możliwych do wystąpienia w danym miejscu. Szkolenia z zakresu udzielania pierwszej pomocy są obowiązkowe, a ich brak grozi karą grzywny nawet do 30 tys. złotych.

Kurs pierwszej pomocy jest skierowany zarówno na umiejętności teoretyczne, jak i praktyczne. Przygotowuje do radzenia sobie w trudnych, często stresujących sytuacjach ratowniczych.
Część teoretyczna wskazuje na działanie pierwszej pomocy w świetle prawa. Uczestnicy kursu uzyskują informację na temat zabezpieczania miejsca wypadku oraz procedur związanych z powiadomieniem odpowiednich służb medycznych.  Ponadto część ta odnosi się do zasad i technik opatrywania ran, złamań, innych urazów: w tym oparzeń termicznych i chemicznych. Uczestnicy kursu uzyskują także wskazówki wobec doboru i wyposażenia apteczek, a także rozmieszczenia ich w zakładzie pracy.

Część praktyczna dzieli się na moduły tematyczne. Są to kolejno: postępowanie podczas wypadku, użycie AED, techniki ratujące życie podczas zadławienia, postępowanie w przypadku ran otwartych i krwotoków. Warsztaty praktycznie powinny umożliwić każdemu uczestnikowi przeprowadzenie ćwiczeń z użyciem fantomów i urządzeń specjalistycznych, pod nadzorem osoby przeprowadzającej szkolenie.

Przepisy w Polsce  nieprecyzyjnie odnoszą się do aktualizacji wiedzy w tym zakresie.  Natomiast Europejska Rada Resuscytacji nakłada obowiązek aktualizacji takiej wiedzy przynajmniej raz na dwa lata. Lista instytucji, które mogą sprawdzić przestrzeganie tych przepisów, jest długa, najczęściej jednak kontrola w tym zakresie następuje ze strony Państwowej Inspekcji Pracy.

Szybko i poprawnie udzielona pierwsza pomoc pozwala zmniejszyć skutki wypadków, ratuje zdrowie, a przypadkach wyjątkowo trudnych życie.

Artykuł został utworzony i skonsultowany przez firmę KVADRO- Instrukcja Bezpieczeństwa Pożarowego Gdańsk Gdynia Sopot

Obowiązki pracodawcy w zakresie bhp

Zgodnie z art. 207 § 1 ustawy z 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy: „pracodawca ponosi odpowiedzialność za stan bezpieczeństwa i higieny pracy w zakładzie pracy.” Dodatkowo, § 2 tego artykułu wskazuje, że „pracodawca jest obowiązany chronić zdrowie i życie pracowników przez zapewnienie bezpiecznych i higienicznych warunków pracy przy odpowiednim wykorzystaniu osiągnięć nauki i techniki.” Te dwie zasady zostały doprecyzowane w przepisach szczegółowych Kodeksu pracy oraz aktach wykonawczych, m.in. rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy i wyznaczają zakres obowiązków pracodawcy w ramach BHP, Ppoż. i Pierwszej Pomocy).

Zakres obowiązków pracodawcy na podstawie przepisów Kodeksu pracy

Najczęściej o przepisach dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy mówi się w kontekście pracowników, a nie pracodawców. Warto jednak wiedzieć, że dużo większy zakres odpowiedzialności spoczywa właśnie na tym drugim i jego obowiązki nie kończą się na problemie zorganizowania szkolenia bhp dla pracowników.

Analizując przepisy Kodeksu pracy należy wyróżnić kilka podstawowych obowiązków. W szczególności pracodawca jest obowiązany:

  • Organizować pracę w sposób zapewniający bezpieczne i higieniczne warunki pracy;
  • Zapewniać przestrzeganie w zakładzie pracy przepisów oraz zasad bhp, wydawać polecenia usunięcia uchybień w tym zakresie i kontrolować wykonanie tych poleceń;
  • Reagować na potrzeby w zakresie zapewnienia bezpieczeństwa i higieny pracy oraz dostosowywać środki podejmowane w celu doskonalenia istniejącego poziomu ochrony zdrowia i życia pracowników, biorąc pod uwagę zmieniające się warunki wykonywania pracy;
  • Uwzględniać ochronę zdrowia młodocianych, pracownic w ciąży lub karmiących dziecko piersią oraz pracowników niepełnosprawnych w ramach podejmowanych działań profilaktycznych;
  • Zapewniać wykonanie nakazów, wystąpień, decyzji i zarządzeń wydawanych przez organy nadzoru nad warunkami pracy.

Te i wiele innych obowiązków pracodawcy zostało uregulowane w przepisach Kodeksu pracy – m.in. w art. 207, art. 2071, art. 2091. Ustawodawca podkreślił również, jak istotna jest w tym zakresie rola informacji, edukowania pracowników (chociażby w ramach szkoleń BHP, Ppoż. i Pierwszej Pomocy).

 

Artykuł został utworzony i skonsultowany przez firmę KVADRO- Kurs Pierwszej Pomocy Gdańsk Gdynia Sopot